De weken van Louis van Gaal

De bal rolt weer. De zomer heeft mij zowel in Italië als in Nederland niet kunnen verwarmen. De wereld staat overal in brand. En die rollende bal heeft zowel in Tilburg vorige week als gisteren in Eindhoven mijn zorgen niet kunnen wegnemen. Niet over de wereld, niet over PSV. De uitslagen verbergen veel. Dit wordt niet ons jaar.

Toch was het, voor iemand met interesse in organisaties, teams en communicatie, een briljante zomer. En dan heb ik het nog niet eens over mensen met interesse in psychologie. Het was namelijk ook de zomer van Louis van Gaal. Kijkend naar Oranje op het WK, de presentatie en voorbereiding van Louis in Manchester en de reacties van spelers, directeuren en media op Louis: we zouden er management boeken en collegereeksen mee kunnen vullen. Over het belang van de samenhang tussen strategie en competenties, over ultieme scherpte in analyse en voorbereiding, het adaptieve vermogen van een organisatie en de stuwende kracht van gedeelde waarden en normen. Het wachten is op de eerste publicaties.

Hoewel, wachten? Een kleine research stuit op een artikel in NRC, op 21 mei 2014. Een handreiking van Peter Zantingh aan de Britse Sportpers. Een mooi college omgaan met Louis van Gaal. Of nog beter: de theoretische basis voor het omgaan met dominante leiders in communicatie en media. Hoofdstuk 4 in het Handboek voor de Nieuwe Journalist. Het resultaat van een psychologische analyse van charismatische, autoritaire leiders in Science. De eerste wetenschappelijke management spin-off van de Zomer van Van Gaal. Bij deze. De ‘Tien regels voor het interviewen van een Charismatische Autoritaire Leider’:

  • 1. Be prepared for any possible mood Contrary to many other managers, whether the match is won, drawn or lost is no indication whatsoever of Van Gaal’s mood. Even if he has won and seems to be quite happy, one wrong question can - and will - put him off.

  • 2. Start neutral Begin with a question about the match just played. “How did your team do?” or “What did you think?” will suffice. “You must be very disappointed” will not. That is because the match you saw and the match he saw can be very different ones. Mr. Van Gaal is perfectly comfortable declaring that a 0-3 loss at home to Sunderland was his team’s best game all season, just because his players were doing what he told them to do. It’s not always about what ends up on the scoreboard. Don’t enter the interview thinking it is.

  • 3. Don’t introduce yourself Or else he’ll know your name, remember it and use it against you. You will not be some anonymous guy with a microphone and a cameraman on his side; you will be Gary, or Clive, or Tony, with whom he will or will not have a feud from the get-go. (He will.)

  • 4. Stay on topic If the interview is about the game, you talk about the game. Not about the next game, transfer rumours or whatever happened on the training pitch. Every question about anything else than the game just played will derail the conversation.

  • 5. It’s his language now, not yours Mr. Van Gaal will come up with new additions to the Oxford Dictionary. In Germany, he inadvertently (or was it?) introduced the phrase Der Tod oder die Gladiolen, a Dutch saying meaning literally “death or the gladioli”: all or nothing. This is because if Mr. Van Gaal speaks your language, it is no longer your language, it’s his. It is not Mr. Van Gaal who has trouble speaking English, it is you, for not going along with his obviously much better interpretation of it.

  • 6. Try to avoid the meta-interview An interview with Mr. Van Gaal will almost inevitably wind up being an interview about the interview, or more specifically, him asking questions about your questions. This will be the moment you feel the conversation is slipping away from you. Switch back to the studio, or it will end up on YouTube.

  • 7. Don’t repeat the question Never mind - you will fail at this. You won’t fool him, even if you think your follow-up question is a cleverly rephrased, well disguised one. He’ll say: “I just told you”. This is inevitable. Don’t try to avoid it, just try to get over it as smoothly as possible, like you would at a speed bump.

  • 8. Keep on your toes At some point, you will think Mr. Van Gaal is joking. Sure, he does it with a straight face, but he’s joking, he must be. He’s mocking you. Or is he really this angry about this little thing you just said? No - it can’t be. You start to stammer. Ha! He’s just taking a… wait, is he? You will never know, as only Mr. Van Gaal knows. And he never breaks character.

  • 9. Distinguish fact from opinion This is hard, as only Mr. Van Gaal can determine which are facts and which are opinions. Which team was disadvantaged by the ref, or which team should have won based on the number of chances? He, and only he, will have the answer. These are the facts. Your facts are opinions. After the 1-1 draw of The Netherlands against Ecuador last Saturday, he called the 0-1 an “unfortunate ball moment”: nothing to do about it. In Mr. Van Gaal’s world, this makes perfect sense. In your world it may not, but you are not to point this out, as he will call you dumb.

  • 10. Stay under three minutes Try to get everything you need within that window. After that, the chances of hitting a conversational speed bump will statistically rise. You’ll start wandering into other realms of conversation (how about this or that rumour, Mr. Van Gaal?), or you will ask a question a second time, or he will say you did. After that, you’re on your own. Good luck, mate.

Volledige artikel? Klik hier.


In 'De Week Van' geeft Geert Roovers zijn beeld op de wedstrijden van PSV, en meer.
 

De week van Dirk Kuijt

 

Dirk Kuijt is Nederlands' grootste probleem.

Dirk Kuijt is deze week het vlees en bloed van de Nederlandse euforie rond Oranje geworden. Ondanks de briljante Robben en Van Gaal, is vooral de lofzang op Dirk Kuijt de constante factor in de euforie. Dirk Kuijt is overal. Hij kan alle posities in het elftal aan. Zet hem er maar neer. Hij werkt als een kudde paarden, versaagt nooit en helpt iedereen. Hij klaagt niet, schopt geen herrie en is getrouwd met zijn jeugdliefde. Op alle pleinen waar Oranje te zien is, op de Oranje barbecues en in de ‘live-vanavond-Oranje-op-groot-scherm’-kroegen: Dirk is onze held.

Dirk Kuijt volgt rechtstreeks uit onze polderstrijd. Toen in de 10e eeuw boeren de eerste dijken bouwden, om hun gronden tegen de alsmaar optredende overstromingen te beschermen, was er maar één mogelijkheid. Samen hard werken. Alleen als álle boeren in de polder samenwerkten en elkaar hielpen, kon het land droog worden gehouden. Niet één mocht versagen. Iemand die alleen voor zijn eigen land ging, bracht de anderen in gevaar. Sámen moesten we dijken bouwen. Afwijken kon niet. De eerste waterschappen waren geboren. De verre voorouders van Dirk.

Dankzij de strijd tegen het water en Dirk is het ook duidelijk wat we níet willen. En waar we dus ook niet mee om kunnen gaan: mensen die afwijken. Anders willen. Lui zijn. De mythe van Romario in Eindhoven en omstreken is met name gegroeid ná zijn vertrek. Wesley Snijder wordt getolereerd zolang hij het verschil maar maakt. Want zodra dat achterwege blijft, zetten wij zijn extravagante bruiloft en het diva gedrag van Yolanthe in de spotlights. Een illegale Turkse bakker moet in Nederland blijven, omdat hij er al zo lang woont, goed Nederlands spreekt en zich goed heeft aangepast. Mounir El Hamdaoui werd uitgekotst, eerst door Frank de Boer, daarna door ons allemaal, omdat hij voor zichzelf opkwam. Hoe briljant hij ook kon voetballen.

Dirk Kuijt is overal. Tijdens dit WK. Op Koningsdag. Op het lokale buurtfeest. Tijdens Sinterklaas. In de Tweede Kamer. Iedereen is gelijk. Iedereen is Oranje. Iedereen is een beetje Dirk. En dat is dus ons grootste probleem. Iedereen die niet op Dirk lijkt, valt buiten de boot. Als je – zoals ik – niet met 100 Oranje mannen en vrouwen in een kroeg naar Oranje wilt kijken. Als je niet met de buurvrouw van een vriend over de opstelling van Oranje wilt kletsen. Als je niet – zoals ik – in een kroeg naar Kromowidjoro op de Olympische Spelen wilt kijken. Als je het waagt 24 schaatsmedailles folklore te noemen. Of als je toch het Sinterklaasfeest ter discussie wilt stellen en ruimte op school wil creëren voor het Suikerfeest.

Dirk Kuijt is Nederlands' grootste probleem. En laten we hopen - om het WK nog een beetje te redden – dat woensdag tegen Argentinië Memphis Depay de beslissende strafschop opeist. En dat hij, nadat hij Oranje de finale in heeft geschopt, hij zijn Oranje shirt uitrekt. En we op zijn kekke ondershirt de volgende tekst lezen: ‘F*CK DIRK’.


In 'De Week Van' geeft Geert Roovers zijn beeld op de wedstrijden van PSV, en meer.
 

De weken van Louis van Gaal

De bal rolt weer. De zomer heeft mij zowel in Italië als in Nederland niet kunnen verwarmen. De wereld staat overal in brand. En die rollende bal heeft zowel in Tilburg vorige week als gisteren in Eindhoven mijn zorgen niet kunnen wegnemen. Niet over de wereld, niet over PSV. De uitslagen verbergen veel. Dit wordt niet ons jaar.

Toch was het, voor iemand met interesse in organisaties, teams en communicatie, een briljante zomer. En dan heb ik het nog niet eens over mensen met interesse in psychologie. Het was namelijk ook de zomer van Louis van Gaal. Kijkend naar Oranje op het WK, de presentatie en voorbereiding van Louis in Manchester en de reacties van spelers, directeuren en media op Louis: we zouden er management boeken en collegereeksen mee kunnen vullen. Over het belang van de samenhang tussen strategie en competenties, over ultieme scherpte in analyse en voorbereiding, het adaptieve vermogen van een organisatie en de stuwende kracht van gedeelde waarden en normen. Het wachten is op de eerste publicaties.

Hoewel, wachten? Een kleine research stuit op een artikel in NRC, op 21 mei 2014. Een handreiking van Peter Zantingh aan de Britse Sportpers. Een mooi college omgaan met Louis van Gaal. Of nog beter: de theoretische basis voor het omgaan met dominante leiders in communicatie en media. Hoofdstuk 4 in het Handboek voor de Nieuwe Journalist. Het resultaat van een psychologische analyse van charismatische, autoritaire leiders in Science. De eerste wetenschappelijke management spin-off van de Zomer van Van Gaal. Bij deze. De ‘Tien regels voor het interviewen van een Charismatische Autoritaire Leider’:

  • 1. Be prepared for any possible mood Contrary to many other managers, whether the match is won, drawn or lost is no indication whatsoever of Van Gaal’s mood. Even if he has won and seems to be quite happy, one wrong question can - and will - put him off.

  • 2. Start neutral Begin with a question about the match just played. “How did your team do?” or “What did you think?” will suffice. “You must be very disappointed” will not. That is because the match you saw and the match he saw can be very different ones. Mr. Van Gaal is perfectly comfortable declaring that a 0-3 loss at home to Sunderland was his team’s best game all season, just because his players were doing what he told them to do. It’s not always about what ends up on the scoreboard. Don’t enter the interview thinking it is.

  • 3. Don’t introduce yourself Or else he’ll know your name, remember it and use it against you. You will not be some anonymous guy with a microphone and a cameraman on his side; you will be Gary, or Clive, or Tony, with whom he will or will not have a feud from the get-go. (He will.)

  • 4. Stay on topic If the interview is about the game, you talk about the game. Not about the next game, transfer rumours or whatever happened on the training pitch. Every question about anything else than the game just played will derail the conversation.

  • 5. It’s his language now, not yours Mr. Van Gaal will come up with new additions to the Oxford Dictionary. In Germany, he inadvertently (or was it?) introduced the phrase Der Tod oder die Gladiolen, a Dutch saying meaning literally “death or the gladioli”: all or nothing. This is because if Mr. Van Gaal speaks your language, it is no longer your language, it’s his. It is not Mr. Van Gaal who has trouble speaking English, it is you, for not going along with his obviously much better interpretation of it.

  • 6. Try to avoid the meta-interview An interview with Mr. Van Gaal will almost inevitably wind up being an interview about the interview, or more specifically, him asking questions about your questions. This will be the moment you feel the conversation is slipping away from you. Switch back to the studio, or it will end up on YouTube.

  • 7. Don’t repeat the question Never mind - you will fail at this. You won’t fool him, even if you think your follow-up question is a cleverly rephrased, well disguised one. He’ll say: “I just told you”. This is inevitable. Don’t try to avoid it, just try to get over it as smoothly as possible, like you would at a speed bump.

  • 8. Keep on your toes At some point, you will think Mr. Van Gaal is joking. Sure, he does it with a straight face, but he’s joking, he must be. He’s mocking you. Or is he really this angry about this little thing you just said? No - it can’t be. You start to stammer. Ha! He’s just taking a… wait, is he? You will never know, as only Mr. Van Gaal knows. And he never breaks character.

  • 9. Distinguish fact from opinion This is hard, as only Mr. Van Gaal can determine which are facts and which are opinions. Which team was disadvantaged by the ref, or which team should have won based on the number of chances? He, and only he, will have the answer. These are the facts. Your facts are opinions. After the 1-1 draw of The Netherlands against Ecuador last Saturday, he called the 0-1 an “unfortunate ball moment”: nothing to do about it. In Mr. Van Gaal’s world, this makes perfect sense. In your world it may not, but you are not to point this out, as he will call you dumb.

  • 10. Stay under three minutes Try to get everything you need within that window. After that, the chances of hitting a conversational speed bump will statistically rise. You’ll start wandering into other realms of conversation (how about this or that rumour, Mr. Van Gaal?), or you will ask a question a second time, or he will say you did. After that, you’re on your own. Good luck, mate.

Volledige artikel? Klik hier.


In 'De Week Van' geeft Geert Roovers zijn beeld op de wedstrijden van PSV, en meer.
 

De Week van Nieuwjaar

De Volkskrant attendeerde mij op een briljant stukje voetbal historie. Briljant, maar vooral ook ontluisterend. Een schokkend filmpje uit 1991, met een handcamera (VHS of Video 2000), van de kleedkamerdeur van Ajax tijdens de rust van Erfurt-Ajax. De donderspeech van Van Gaal duidelijk hoorbaar. Klik hier als je alvast wat wilt horen. De intro en eerste 10 seconden na het sluiten van de deur zeggen al genoeg. Briljant om drie redenen.


Eén: didactiek. Ik begeleid zelf – als goedwillende vader - al 10 jaar teams met mijn zoons erin. Laag niveau, maar twee dingen heb ik daarin snel geleerd. Een donderspeech zorgt alleen voor angst. Je kunt het één keer doen. Misschien twee keer. Maar dan is het klaar. Functioneel boos: prima. Boos schreeuwen: not done. Daarnaast is de rust een mooi moment om een paar tactische tips mee te geven. Een back die aan de binnenkant moet verdedigen, een laatste man die moet doorschuiven. Dat soort dingen. Van Gaal is geschoold gymleraar is én geschoold KNVB-coach, en gaat daar ook prat op. Dat maakt de speech ontluisterend. Geschreeuw om niets. Nauwelijks tot geen tactische aanwijzingen, wegvallend in het gebulder. Ajax kwam terug tot 1-2. Ondanks deze rust.


Twee: kleedkamerkameraden. Bij het aanstellen van Ajax’ technisch hart zei Johan Cruijff het al: als je met elkaar in de kleedkamer hebt gezeten, los je alle voetbalproblemen samen op. Het filmpje zet deze uitspraak in een bijzonder licht. Een volledig Amsterdams technisch hart komt voorbij (met én zonder snor). Bergkamp, de Boer, Roy, Jonk, Blind, ze zijn er allemaal bij. In een kleedkamer vol angst. Een kleedkamer zonder dialoog. Een kleedkamer die nooit in staat meer is samen ook maar enig probleem op te lossen. Had Johan dit maar geweten.


Drie, en het meest intrigerende: het script. Wie heeft dit filmpje gemaakt? Wie stond daar te filmen? Iemand van de Amsterdamse staf, een Duitse steward of een slimme journalist? In de wetenschap dat in die tijd - VHS of Video 2000! – een camera groot en lomp was en op de schouder moest worden gehouden, kan dit niet stiekem zijn gebeurd. Louis heeft het gezien, maar was te boos om het te snappen. Scenario-technisch écht briljant is het besluit continu de deur en de deurklink in beeld te houden. Superbeelden. De cameraman blijft dus onduidelijk. En of ook híj een snor had. Maar met terug werkende kracht een Oscar of een Televizier-ring is het minste wat we voor hem kunnen doen.


Ga nu maar eens rustig kijken: Klik hier

 

PS1: Ik twijfel er dus niet over dat het een man was. Geen vrouw ter wereld die een kleedkamerspeech opneemt terwijl zij de gesloten deur filmt.

PS2: Ook riep altijd op het einde van rust: 'Kom op, kom op, hé!'

 

In 'De Week Van' geeft Geert Roovers zijn beeld op de wedstrijden van PSV, en meer.
 

De weken van Piketty en the American Dream

In zowel het dag- als weekblad dat ik lees, stond de afgelopen week Thomas Piketty centraal. Deze Franse econoom schreef een schijnbaar baanbrekend boek over de toename van inkomensongelijkheden: Capital in the 21th Century. In zijn boek toont wetenschapper Piketty aan dat de komende eeuw steeds meer kapitaal bij een steeds kleinere top zal ophopen. De rijken worden sneller rijk dan de economie zal groeien. Zoiets. En ondanks de politiek gekleurde reacties ('de nieuwe Karl Marx') en een aantal statistische rekenfouten, blijven de twee hoofdelementen van zijn verhaal in de discussie solide overeind. De ongelijkheid in de westerse maatschappijen is nog nooit zo groot geweest sinds het einde van 19e eeuw. En deze ongelijkheid neemt toe zolang het rendement op kapitaal groter is dan de economische groei. De these van Piketty is natuurlijk interessant, maar een misschien nog belangrijkere notie is zijn enige oplossing: extreme belasting op grote vermogens. Een oplossing waarvan hijzelf aangeeft dat deze politiek niet haalbaar is. Geen oplossing dus. We zitten in een Catch 22.

 

We kunnen de bevindingen van Piketty natuurlijk ook op het voetbal projecteren. Dankzij de instelling van de Champions League en de toenemende vercommercialisering en globalisering, is het rendement op het veldkapitaal groter dan de totale economische groei van clubs. In normale taal: Real heeft het meeste geld, koopt de beste en commercieel meest aantrekkelijke spelers, wint daardoor, krijgt het meeste prijzengeld, verkoopt de meeste reclames en shirts, en kan daardoor weer de beste nieuwe spelers kopen. Logisch cirkeltje, hebben we geen Piketty voor nodig. Komt bij dat die steeds rijker wordende rijken van Piketty uit gekkigheid niet weten wat ze met dit kapitaal moeten doen. En dus een voetbalclub kopen. Of zelfs een WK.

 

Het interessantste aan Piketty is zijn impact op de discussie in Amerika. Daar waar in zijn moederland Frankrijk iedereen de schouders ophaalt ('wisten we toch al'), raken Piketty's bevindingen de kern van het Amerikaans bestaan: the American Dream. De basis waarop de Amerikaanse gemeenschap is gebouwd. Iedereen is gelijk, iedereen kan rijk worden, als je er maar in gelooft en voor werkt. Deze droom blijkt dus niet meer mogelijk. Jouw ouders bepalen jouw status, niet jouw werklust. Geen meritocratie meer, maar aristocratie. Ze zijn terug bij het door hen ontvluchtte Europa van de 19e eeuw.

 

En het is juist deze conclusie die in ons land stof zou moeten doen opwaaien. Want als de American Dream niet meer bestaat, bestaat ook de Dutch Dream niet meer. De dream dat wij, door superieure techniek, talent en een eigen speelwijze, zo nu en dan nog een Europese Prijs zouden kunnen winnen. Dat mijn PSV, en jullie Ajax en Feyenoord, als een Robin Hood toch nog eens een Champions League finale zou kunnen halen. En misschien wel winnen. Vergeet het dus maar! Bayern, Real, Barca, wat Engelse clubs en PSG. ZIj zullen komende 50 jaar om ste beurt de Champions League winnen. En In shirts, reclames en voetbalspelletjes het voetbalgezicht van de wereld bepalen. Wij blijven lokaal. In Nederland. We zijn lokale clubs, met een sterke locale sociale binding. Maar we winnen niets meer. Dankzij Piketty weten we dit nu ook wetenschappelijk zeker. Het zal niet veranderen. Mijn gewaardeerde Ajax-, Feyenoord- en PSV-vrienden : we zitten samen in onze eigen Catch-22. Wat we ook willen. Of dromen.

In 'De Week Van' geeft Geert Roovers zijn beeld op de wedstrijden van PSV, en meer.

 

 

De week van Liesbeth en Marco

Mooier dan op deze foto gaat het niet worden. Mooier dan op deze foto gaan de jaren '80 nooit meer zijn. Bent u opgegroeid in de jaren '80? Dan is dit stukje voor u bedoeld. Bent u van een decennium eerder of later? Dan zult u wat minder plezier aan dit stukkie beleven. Ik heb namelijk de ultieme foto uit de jaren '80 gevonden. Meer jaren '80 krijgen is onmogelijk. Alles staat op deze foto.

Ik ben groot geworden in de jaren '80. Ik was 12 in 1980, en 22 in 1990. Maakte alles bewust mee: de donkere crisisjaren, kernbommen, Margareth Thatcher, Tjsernobyl, U2 en the Cure, Stock, Aitken en Waterman en tenslotte de Val van de Muur. De jaren '80 die tegenwoordig vooral nog terug komen in feestjes met Rick Ashley, de Dolly Dots en Kylie Minogue, feestjes met schoudervullingen en getoupeerd, geblondeerd haar. Met ABC en Spandau Ballet. De enige periode sinds de jaren '70 ook, waarin Oranje zowel niet mee mocht doen (WK Spanje, WK Mexico) én daadwerkelijk iets won (EK Duitsland). Die prachtige jaren '80.

Het komende WK mogen we wél meedoen. En in het kader van dit WK bracht Volkskrant Magazine een mooie categorisering van spelersvrouwen. Met - vooral - het WK-team van '74 als basis onderscheidt de Volkskrant-redactie vijf typen spelersvrouwen: (1) de Volksmoeder (Truus van Hanegem), (2) de Liefde voor het leven (Danny Cruijff), (3) de Grote Onbekende (Corrie Rensenbrink), (4) de Carrièrevrouw (Nada van Nie) en (5) de Golddigger (Maya Suurbier). Typen die zo één op één op de huidige spelersvrouwen te plakken zijn. Denk maar eens aan Yolanthe en Sabia, aan Olcay en Sylvie, de vrouwen van Robben, van Bommel en Frank de Boer. Zo te plaatsen. Alleen die volksmoeder, hebben we die nog? Ik kom niet verder dan Truus van Gaal.

Een mooi categorisering. Zeker. Maar mijn oog viel op de volgende foto: klik hier, zie ook Volkskrant Magazine. Onder de categorie 'de Grote Onbekende' figureert hier Liesbeth van Capelle. Vrouw van Marco van Basten. In de ultieme jaren '80 foto. En hier onderscheiden zich dan de lezers die wél, en die níet in deze periode groot zijn geworden. Zij die direct snappen wat ik bedoel. En zij die dit niet doen. Een prachtige foto, genomen op 21 juni 1988. Een foto die voor de '80- ers onder ons direct een aantal belangwekkende vragen oproept:
  1. Op welke lied dansen Liesbeth en Marco? Rick Astley, inderdaad? Never gonna give you up, of Whenever you need somebody? Dancing on the ceiling, Lionel Ritchie? Wham!? Nee, gezien de houding kan het maar één nummer zijn: Don't you, van de Simple Minds.
  2. Hebben de andere voetbalvrouwen óók hun tasje nog om, of hebben ze die voor zich op de vloer gezet?
  3. Wie heeft die prachtige riem van Marco gekocht? Hijzelf? Nee, ik denk het niet. Ik denk dat Liesbeth die alléén heeft gekocht, en op 5 december 1987 aan Marco kado heeft gedaan. Maar het kunnen ook haar ouders zijn geweest.
  4. Zou Liesbeth alleen, of met haar zus, naar de kapper zijn geweest?
  5. En dan die datum! Wie kent hem niet? Duitsland-Nederland! 3 uur voordat deze foto is genomen, heeft Marco de beslissende 2-1 onder Eike Immel geschoten, en daarmee Nederland naar de finale,.
  6. Wie zou deze foto hebben genomen? Ruud Gullit? Kees Jansma? Rinus Michels? Berry van Aerle?
  7. Wat doen de anderen op dit moment? Ik schat in dat naast Marco ook Frank Rijkaard, Gerald Vanenburg en Erwin en Ronald met hun eegas op de dansvloer staan. Ruud staat rustig van het ene naar de andere been wippend langs de dansvloer, terwijl Yvonne, met de dames Kieft en Suvrijn, alleen staat te dansen.

Ik kan zo nog uren doorgaan. Tientallen vragen schieten door mijn hoofd, terwijl ik naar deze sublieme foto kijk. De avond van Duitsland-Nederland. 21 juni 1988. Terwijl ik op mijn fiets, met iets te veel biertjes op, van Werner naar huis reed, stonden Liesbeth en Marco te dansen. Met een riem van de V&D, en een blouse met schoudervulling van de Fooks. En Simple Minds in ons hoofd. Mooier is het leven nooit meer geworden.

PS1: Voor wie niet in de jaren '80 is geboren, hierbij een snelcursus in vijf linkjes:
PS: Vragen over wie de voetballers van Nie en Suvrijn zijn, zijn niet ontvankelijk.
In 'De Week Van' geeft Geert Roovers zijn beeld op de wedstrijden van PSV, en meer.
 

Pagina 1 van 10


Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 90

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 96

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 90

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 96

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 90

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 96

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 90

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 96

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 90

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 96

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 90

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 96

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 90

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 96

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 90

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 96

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 90

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 96

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 90

Warning: Illegal string offset 'active' in /home/geertroo/public_html/templates/rt_afterburner_j15/html/pagination.php on line 96
«StartVorige12345678910VolgendeEinde»